https://www.fashionfreaks.gr/ellhnika-sxediastes-kai-ellhnika-fashion-brands-pou-axizoun-thn-prosoxh-sou/
https://el.ozonweb.com/fashion/5-times-big-fashion-names-copied-smaller-brands
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BC%CF%8C%CE%B4%CE%B1
https://sites.google.com/site/fashionistagr14/chronike-anadrome
Ο σχεδιαστής μόδας Βασίλης Ζούλιας, με την μαύρη δημιουργία του για την Alison Brie στην 75η απονομή των βραβείων για τις Χρυσές Σφαίρες, κέρδισε τα βλέμματα και τον θαυμασμό του ξένου τύπου..στην Ελλάδα όμως ήταν ήδη ο μετρ της κομψότητας!
Εδώ και χρόνια είτε ως fashion editor, είτε ως σχεδιαστής, έχει το ταλέντο να μας θυμίζει τη διαχρονική κομψότητα μιας δυναμικής γυναίκας!!
Με συλλογές γεμάτες νοσταλγία και ρομαντισμό, καταφέρνει να δημιουργεί σύγχρονα κομμάτια, που κλέβουν τις εντυπώσεις!!
Ο γνωστός Έλληνας σχεδιαστής Γιώργος Ελευθεριάδης δε θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα μας! Με συλλογές που έχουν παρουσιαστεί σε Αθήνα, Μιλάνο, Παρίσι και Βαρκελώνη, έχει κατακτήσει επάξια μια θέση στη διεθνή σκηνή!!
Τα σχέδια του μπερδεύουν όμορφα τους όγκους με τα γεωμετρικά πατρόν, δίνοντας έμφαση στη ποιότητα της ραφής και στον οικολογικό χαρακτήρα των υφασμάτων!
Ο Γιώργος Ελευθεριάδης έχει επίσης συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες και ηθοποιούς, κατασκευάζοντας κοστούμια για θεατρικές παραστάσεις, ενώ δημιουργίες του έχουν εμφανιστεί σε πάρα πολλά περιοδικά του ξένου τύπου όπως η Vogue, το Harper’s Bazaar, το Dazed & Confused, το Numero home, το Citizen K , το Grazia, το ELLE και το Dapper Dan!
Με Haute-Couture δημιουργίες, αλλά και με πολύ δυνατές prêt-à-porter συλλογές, ο οίκος Faliakos παραμένει στις πρώτες θέσεις της λίστας μας!
Αν νομίζατε πως οι μεγάλοι οίκοι γεννάνε πάντα πρωτότυπες ιδέες, ήρθε ο καιρός να αναθεωρήσετε. Πολλά μικρότερα brands έχουν «πέσει» θύματα αντιγραφής των σχεδίων τους από μεγάλους οίκους και σε κάποιες περιπτώσεις η υπόθεση έχει πάρει τη νομική οδό.
Chanel vs. Ventrillon
Το Δεκέμβριο του 2015, η Chanel βρέθηκε ξανά κατηγορούμενη. Αυτή τη φορά, από τo Σκωτζέζο σχεδιαστή πλεκτών Mati Ventrillon, που υποστήριξε πως μια σειρά ρούχων του από την κολεξιόν “Metiers d’ Art” (κυρίως ανδρικά και γυναικεία πουλόβερ) ήταν ολόδια με τη σειρά της Chanel το 2015. Αν δεν είναι ένοχη κίνηση το ότι ο Karl Lagerfeld δε διέθεσε ποτέ τα συγκεκριμένα ρούχα προς πώληση, τότε τι είναι;
Versace vs. KESH
H Kesh, μία Αγγίδα σχεδιάστρια και καλλιτέχνιδα, που είχε σχεδιάσει το παρακάτω T-shirt για την American Apparel, “έδωσε” στεγνά τον ιταλικό οίκο για πιστή αντιγραφή του ρούχου της, επικαλούμενη τη φωτογραφία που είχε ανεβάσει στο Instagram με το εν λόγω ρούχο. Η ειρωνεία είναι πως ο μεν Vercace το πουλούσε για $650, της δε Kesh κόστιζε μόλις.. $50!
Gucci vs. ACRONYM
Ποιος το περίμενε από το διάσημο οίκο μόδας πως για τη S/S 14 ανδρική κολεξιόν του θα σχεδίαζε, θα παρήγαγε και θα έβγαζε προς πώληση ένα τζάκετ ολόιδιο με το τζάκετ GT-J5A του βερολινέζικου tech/fashion brand, ACRONYM. Κι εσύ, Βρούτε;
Ιδρύθηκε από το Mario Prada το 1913. Ξεκίνησε ως εταιρία δερμάτινων ειδών και τη δεκαετία του '70 ανέλαβε η εγγονή του Miuccia Prada ώστε να τη φέρει στην κορυφή της βιομηχανίας της μόδας, εκεί δηλαδή όπου βρίσκεται σήμερα.
α από τα πιο δυνατά ονόματα της σύγχρονης αμερικάνικης μόδας. Ήδη στα 15 του εργαζόταν σαν αποθηκάριος σε μια avant-gard μπουτίκ της Νέας Υόρκης. Σπούδασε στη σχολή Parson's School of Design της Νέας Υόρκης.
Με το χαρακτηριστικό λογότυπο LV, ο οίκος Louis Vuitton ανήκει στους πιο αναγνωρίσιμους οίκους του κόσμου. Η ιστορία του μας γυρίζει πίσω στο 1854, όταν ο Γάλλος σχεδιαστής Louis Vuitton ξεκίνησε πωλώντας είδη ταξιδιού στο Παρίσι.
Ο οίκος, με ιδρυτή τον Ιταλό Guccio Gucci , ξεκίνησε αρχικά σαν βιοτεχνία δερμάτινων ειδών στη Φλωρεντία το 1922. Ο Gucci δημιούργησε το γνωστό έμβλημα του οίκου με τα δύο πλεγμένα G και τις 2 χρωματιστές ρίγες (την κόκκινη και πράσινη). Στα μέσα της δεκαετίας του '60 ο οίκος μεσουρανούσε με πελάτισσες της ελίτ, όπως η Grace Kelly και η Jackie O.
Ο Armani, σε αντίθεση με ότι θα περίμενε κανείς, σπούδασε γιατρός. Εργάστηκε σαν διακοσμητής βιτρινών και buyer για το γνωστό πολυκατάστημα La Rinascente προτού τελικά καταλήξει να σχεδιάζει τις συλλογές του Nino Cerruti από το 1960 ως το 1970.
Ιδρύθηκε στη Ρώμη το 1918 από την Adele Casagrande η οποία μόλις παντρεύτηκε τον Edoardo Fendi πήραν από κοινού την απόφαση να δώσουν στον οίκο το όνομα του. Πρόκειται για μία από τις ιταλικές δυναστείες της μόδας, η οποία ξεκίνησε σαν εργαστήρι δέρματος και γούνας.
O οίκος ιδρύθηκε το 1985 από τους ιταλούς Domenico Dolce και Stefano Cabbana.Με έντονη ιταλική φινέτσα εισέβαλαν στις πασαρέλες ,<<νομιμοποίησαν>> τα animal prints και την δαντέλα και έδωσαν έμφαση στην θηλυκότητα κάνοντας τις γυναίκες να ντύνονται και να νιώθουν σαν σταρ.
Ο Pierre Cardin ίδρυσε τον οίκο του το 1949, αφού πρώτα είχε συνεργαστεί με μεγάλους μόδιστρους της εποχής όπως για παράδειγμα τον Christian Dior τον οποίο βοήθησε και για τη δημιουργία του New Look. Ο Cardin ήταν οπρώτος που δημιούργησε μια ολοκληρωμένη συλλογή prêt-a-porter. Ο Cardin εμπνεύστηκε από το Star Trek και η καινοτόμα συλλογή του κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση. Πολύ σημαντικό είναι ότι ο Cardin δημιούργησε το δικό του υλικό, την ίνα cardine.
Ο Γιάννης Τσεκλένης θεωρείται ως ο κορυφαίος Έλληνας σχεδιαστής μόδας του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, ο οποίος εισήγαγε την ελληνική μόδα στον σύγχρονο διεθνή κόσμο. Οι δημιουργίες του από το 1965 έως το 1991, πωλήθηκαν παγκοσμίως από τα κορυφαία καταστήματα, σε περισσότερες από 30 χώρες[6]:153
Την εικοσαετία 1960-1980, άντλησε τα θέματα για τα σχέδια των υφασμάτων του, από τις δημιουργίες του ελληνικού και του παγκόσμιου πολιτισμού. Πηγή έμπνευσής του ήταν τα αρχαία ελληνικά αγγεία,[7] τα βυζαντινά χειρόγραφα, τα ελληνικά παραδοσιακά ξυλόγλυπτα και έργα ζωγραφικής, τα αφρικάνικα,[8] τα κινέζικα,[9] τα ινδονησιακά, τα ρώσικα[10] ,τα ισπανικά έργα τέχνης, τα εραλδικά σύμβολα,[11] τα έντομα,[12] τα κινούμενα σχέδια, τα περσικά χαλιά, τα ταπισερί “The Lady and the Unicorn”[13] και τέλος οι πίνακες των ιμπρεσιονιστών ζωγράφων,[14][15] του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου (El Greco)[6]:159-160, του Ανρί Ρουσσώ[16] και του Γιάννη Γαΐτη.[6]:160-161
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τη δεκαετία του 1980, υπέγραφε με τη φίρμα TSEKLENIS στολές εργασίας, κάλτσες, βαλίτσες, καθώς και μια σειρά από οικιακά προϊόντα, όπως λευκά είδη, υφάσματα διακόσμησης εσωτερικών χώρων και επίπλων, πλακάκια τοίχου και δαπέδου κ.λπ. Επίσης σχεδίαζε τους εσωτερικούς χώρους αυτοκινήτων, αεροσκαφών και ξενοδοχείων. Το έργο του εγκωμιάστηκε παγκοσμίως από κορυφαίους συντάκτες μόδας της εποχής, όπως η Bernadine Morris (New York Times),[17] η Sally Kirkland (Life Magazine),[18] η Eugenia Sheppard (International Herald Tribune, Los Angeles Times)[19] και πολλοί άλλοι.
Τώρα ασχολείται αποκλειστικά με τον σχεδιασμό (εσωτερικό-εξωτερικό) και την ανακαίνιση ξενοδοχείων, πολυτελών κατοικιών και μέσων μαζικής μεταφοράς.[20]
To 1978,o gianni versace δημιούργησε στο Μιλάνο την ομώνυμη φίρμα,η οποια εχει καθιερώθει στον χώρο ως ενας απο τους κολοσσούς της μόδας.Το 1994 λάνσαρε (με τον Frank Muller) την σειρα ρολογιων Atelier ,η οποία έγινε γρήγορα ενα απο τα must της μόδας.
Η δραστηριοποίησή του αρχίζει από το 1962. Ο Yves Saint Laurent είχε πολύ έντονο ενθουσιασμό και μεγάλο πάθος για τη μόδα. Στα 21 του μετά το θάνατο το Christian Dior ανέλαβε το σχεδιαστικό κομμάτι του οίκου του. Από τη πρώτη κιόλας συλλογή του αποθανατίζει τη χλιδή στα ρούχα και πρόσθεσε έξυπνα κοψίματα και λαμπερή νεανική διάθεση στην παγκόσμια μόδα και το 1961 ίδρυσε τον δικό του οίκο.
Ο Hubert de Givenchy γεννήθηκε το 1927 και τον οίκο μόδας του τον ίδρυσε το 1952. Ο συγκεκριμένος οίκος απέκτησε άμεση και διεθνή αναγνώριση λόγω των διάσημων οικογενειών οι οποίες επέλεγαν να ντυθούν εκεί. Επιπλέον ακόμα μεγαλύτερη αναγνώριση ήρθε από την ταινία της Audrey Hepburn “Breakfast at Tiffany’s. Πολύ σημαντικό επίσης είναι ότι και αυτός δημιούργησε ρούχα ready-to-wear.
Ο οίκος του Christian Dior ιδρύθηκε το 1946. Η συλλογή του που παρουσιάστηκε το 1947 λανσαρίστηκε με το όνομα “New Look” και χρησιμοποίησε τη γραμμή ‘Χ’ για τα ρούχα του. Αυτό σημαίνει ότι είχαν ιδιαίτερα τονισμένους ώμους, στένευαν αρκετά στη μέση και άνοιγαν πάλι από εκεί και κάτω. Έτσι σαν αποτέλεσμα είχε την φιγούρα σε σχήμα κλεψύδρας. Τα ρούχα του επίσης ήταν πολύ θηλυκά και ιδιαίτερα αισθησιακά. Οι φούστες ήταν πιο γεμάτες και μακριές και τα σύνολα συμπληρώνονταν με τα αξεσουάρ.
Η μόδα λοιπόν που πρότεινε αφορούσε σ’ αυτές τις γυναίκες και δεν ήταν μόνο το ντύσιμό αλλά ένας καινούριος τρόπος ζωής. Τα ρούχα της Chanel ήταν ιδιαίτερα κομψά και έγιναν τόσο κλασσικά που ακόμα και σήμερα θεωρούνται η βάση της γυναικείας γκαρνταρόμπας. Ένα πολύ σημαντικό βήμα της Coco είναι ότι έφτασε στο γόνατο το μήκος της φούστας και το οποίο είναι σημείο που χαρακτηρίζει όλο το ύφος των συλλογών της. Οι συλλογές της συμπληρώνονται από ίσια μάλλινα ζέρσεϊ φορέματα, όμορφα ταγέρ, φορέματα από δαντέλες σε γκρι, κόκκινα ή μπεζ χρώματα τα οποία συνδύαζε με πολύ πρωτοποριακά κοσμήματα.
Αν και το Μιλάνο, η Ρώμη και η Φλωρεντία κοινώς θεωρούνται ως οι εξέχουσες πόλεις στην ιταλική μόδα, άλλες πόλεις όπως η Βενετία, η Βιτσέντζα, το Τορίνο, η Νάπολη και η Μπολόνια είναι επίσης σημαντικά κέντρα για την ιταλική βιομηχανία μόδας. Η Βενετία,για παράδειγμα,είναι η βάση του ιταλικού οίκου μόδας Ρομπέρτα ντι Καμερίνο ο οποίος ιδρύθηκε το 1945. Είναι διάσημος για τις τσάντες του και σχετίζεται κυρίως με τη δημιουργία της it bag, ένα είδος τσάντας που αναγνωρίζεται χάρη στο σύμβολο κύρους της. Μάρκες όπως Μαξ Μάρα και Μπένετον,εκτός από το ότι είναι σημαντικές ιταλικές επωνυμίες, δεν έχουν την έδρα τους στο Μιλάνο, τη Ρώμη ή τη Φλωρεντία, αφού η πρώτη έχει τις έδρες τις στην Ρέτζιο Εμίλια και η τελευταία στην Ποντζάρο Βένετο. Η ιταλική εταιρία OTB που ιδρύθηκε από τον Ρέντζο Ρόσο, ιδιοκτήτη διαφορετικών εταιριών έτοιμου ενδύματος όπως η Ντίζελ και επίσης οίκων μόδας όπως η Μάρνι, η γερμανική μάρκα Βίκτωρ & Ρολφ και η βελγική Μεζόν Μαρτίν Μαργκιέλα, έχουν την έδρα τους στα περίχωρα της Βιτσέντζα, στην περιοχή Βένετο. Οι ιταλικές εταιρίες Τσεσάρε Πατσιότι, καθώς επίσης και η Τοντς, που ανήκουν στον επιχειρηματία Ντιέγκο Ντελά Βάλε (που παράγει πολυτελή παπούτσια, άλλα δερμάτινα προϊόντα και επίσης ρούχα με τις επωνυμίες Τοντς, Ρότζερ Βιβιέρ, Χόγκαν, Φέι και την υψηλής ραπτικής επωνυμία Σιαπαρέλι), έχουν την έδρα τους στην περιοχή της Μάρτσε, μία πολύ σημαντική περιοχή κατασκευής παπουτσιών και δερμάτινων στοιχείων στις ακτές της Αδριατικής. Η έδρα των οίκων μόδας Φαμπιάνα Φιλίπι και Μπρουνέλο Κουτσινέλι είναι η περιοχή Ούμπρια και των πολυτελών επωνυμιών Κίτον και Χάρμοντ & Μπλέιν είναι η Νάπολη.
ΚΎΡΙΟΙ ΙΤΑΛΙΚΟΊ ΟΊΚΟΙ ΜΟΔΑΣ
Παραδείγματα κύριων ιταλικών οίκων μόδας που εστιάζουν και σε αντρικά και σε γυναικεία ρούχα αλλά και σε αξεσουάρ είναι: Αρμάνι, Μπίμπλο Μιλάνο (σχεδιαστής ο Μανουέλ Φατσίνι),ο Μποτέγκα Βενέτα (σχεδιαστής ο Τόμας Μάιερ),ο Ρομπέρτο Καβάλι (διευθυντής ο Πήτερ Ντάντας), Κόστιουμ Νάτιοναλ (διευθυντής ο Ενίο Καπαάσα),ο Μπρουνέλο Κουσινέλι, ο Ντόλτσε & Γκαμπάνα, ο Ντι Σκουέρντ, ο Έτρο, ο Φέντι (διευθυντής ο Καρλ Λέιτζερφέλντ για τα γυναικεία ρούχα που πρόκειται να φορεθούν και διευθύντρια η Σίλβια Βεντουρίνι Φέντι για τα αξεσουάρ και τις αντρικές γραμμές), ο Σαλβατόρε Φεραγκάμο (δημιουργός ο Μασιμιλιάνο Τζορνέτι), ο Τζένι (σχεδιάστρια η Σάρα Καβάντζα Φατσίνι), ο Γκούτσι (διευθυντής ο Αλεσάντρο Μισέλε), ο Χόγκαν, ο Άισμπεργκ (διευθυντής ο Άρθουρ Άρμπεσερ για τις γυναικείες γραμμές και ο Φεντερίκο Κουράντι για τα αντρικά ρούχα), ο Κίλτον, ο Λα Πέρλα (διευθυντής ο Εμιλιάνο Ρινάλντι), ο Λόρο Πιάνα, ο Μάρνι (δημιουργός ο Κονσουέλο Καστιγκλιόνι), ο Αντόνιο Μάρρας, ο Μισσόνι Μόνκλερ (δημιουργός ο Τζαμπατίστα Βαλί για τις γυναικείες κολεξιόν και ο Θομ Μπρόουν για τις αντρικές), ο Μοτσίνο (διευθυντής ο Τζέρεμι Σκοτ), ο Πράντα, ο Τζον Ρίτσμοντ, ο Τζιλ Σάντερ (ιδρυτής ένας επώνυμος Γερμανός σχεδιαστής αλλά τώρα επικεφαλής ο Ροντόλφο Παγκλαλούνγκα), ο Βερσάσε και ο Τόντς (σχεδιάστρια η Αλεσσάντρα Φατσινέτι για τα γυναικεία ρούχα που πρόκειται να φορεθούν και η Άντρεα Ινκόντρι για τις αντρικές γραμμές) για να ονομάσουμε τους πιο σημαντικούς.
Παραδείγματα για βασικές επωνυμίες που ειδικεύονται κυρίως στα γυναικεία ενδύματα (και στα γυναικεία αξεσουάρ) είναι η Αγκόνα, η Λουτσία Μπεσάρια, η Λάουρα Μπιατζότι, η Μπλουμαρίν (δημιουργός η Άννα Μολινάρι), η Αλμπέρτα Φερέτι, η Τζάμπα (δημιουργός η σχεδιάστρια Μιουτσία Πράντα), η Φιλόσοφι (διευθυντής ο Λορέντζο Σεραφίνι), η Εμίλιο Πούτσι (σχεδιάστηκε από τον ιδρυτή του MSGM, Μάσιμο Τζιορέτι) και η Σιμονέτα Ραβίτζα ενώ πολυτελείς Οίκοι που εστιάζουν μόνο σε αντρικά ενδύματα και αξεσουάρ είναι ο Μπριόνι, ο Κανάλι, ο Καρούσο, ο Κορνελιάνι, ο Λαρντίνι, ο MP Μάσιμο Πιόμπο, ο Στέφανο Ρίτσι, ο Ερμενεγκίλντο Ζέγκνα (σχεδιαστής ο πρώην διευθυντής και δημιουργός του Άγιου Λωρέντιου, Στέφανο Πιλάτι) και ο Παλ Τζιλέρι.
Ανάμεσα στις πιο πρόσφατες επωνυμίες των νεότερων σχεδιαστών,οι πιο γνωστές είναι η Ακιλιάνο Ριμόντι (τελευταίες των σχεδιαστών της Τζανφράνκο Φερές και των δημιουργών της Φρέυ), η Ζουρ λε ζουρ, η Κριστιάνο Μπουράνι, η Γκαμπριέλε Κολάντζελο, η Κάουντι οβ Μίλαν (δημιουργός ο Μαρσέλο Μπουρλόν, η Μάρκο Ντε Βιντσέντζο, η Ελιζαμπέτα Φράντσι, η Στέλλα Ζεάν, η Λεϊτμότιβ, η Άλτος Λομπαρντίνι, η Άντζελο Μαράνι, MSGM, Νο 21 (δημιουργός ο Αλεσσάντρο Ντελ Άκουα), η Κριστιάν Πελιτζάρι, η Άντρεα Πομπίλιο,η Φαούστο Πούγκλισι (η οποία είναι επίσης επικεφαλής στη διεύθυνση του δημιουργού Ούνγκαρο), η Σαν Άντρες Μιλάνο, η Φραντσέσκο Σκογκναμίγκλιο.
Άλλες πολυτελείς μάρκες που εστιάζουν κυρίως στην παραγωγή δερμάτινων ειδών όπως αξεσουάρ, ειδικά των παπουτσιών (και όχι μόνο) είναι οι:Άκουαζουρα, Μπαλντίνι, Μπαλίν, Μπρούνο Μπορντέσε, Ρομπέρτο Μποτισέλι, Ρενέ Καοβίλα, Καζαντέι, Αλμπέρτο Γκαρντιάνι, Τζανμάρκο Λορέντζι, Λόριμπλου, Μπρούνο Μαγκλί, Βικ Ματιέ, Μορέστσι, Αλμπέρτο Μορέτι, Κέσαρε Πακιότι, Πολλίνι, Φρατέλι Ροσέτι, Τζανβίτο Ρόσι, Σέρτζιο Ρόσι, Σαντόνι, Α. Τεστόνι, Γκιουζέπε Ζανότι, ενώ μάρκες μόδας που παράγουν κυρίως τσάντες, σάκους, βαλίτσες είναι οι :Μπερτόνι, Μπορντονέζε, Μπρασαλίνι, Κρόμια, Φέντον, Φουρλα, Γκεραντίνι, Μανταρίνα Ντακ, Πικουάρντο, Σεραπίαν, Δε Μπριτζ, Βαλέξτρα, Τζαγκλιάνι και Τζανελάτο.
Η Ιταλία είναι επίσης η έδρα πολλών περιοδικών μόδας όπως: Βόγκ Ιτάλια, Βανίτι Φερ, Ελ, Γκλάμουρ, Γκράτσια, Αμίκα, Φλέρ, Τζιόια.
Άλλα ιταλικά αξεσουάρ και μάρκες κοσμημάτων όπως:Λουξοτίκα (ιδιοκτήτρια ανάμεσα σε πολλες μάρκες γυαλιών και της Ρέι-Μπαν και της Περσόλ), Μακόλιν, Ντε Ρίγκο, Σαφίλο, Νταμιάνι, Βερνιέρ, Πομελάτο, Μορελάτο, Οφιτσίνε Πανεράι και Βούλγαρι είναι ανάμεσα στις σημαντικότερες στον κόσμο.
Η Ιταλία είναι μία από τις κορυφαίες χώρες σχεδιασμού μόδας μαζί με άλλες, όπως η Γαλλία, οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Ιαπωνία. Η μόδα ήταν πάντα ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής ζωής της χώρας και της κοινωνίας, καθώς οι Ιταλοί φημίζονται για την προσοχή που έδιναν στο καλό ντύσιμο· η έκφραση ''La bella figura'' ή αλλιώς η καλή εντύπωση, παραμένει διαχρονική.
Το ιταλικό σχέδιο διακρίθηκε κατά τους 11ο -16ο αιώνες, όταν η καλλιτεχνική ανάπτυξη στην Ιταλία ήταν στο αποκορύφωμά της. Πόλεις όπως το Παλέρμο, η Βενετία, το Μιλάνο, η Νάπολη, η Φλωρεντία και η Βιτσέντζα, ξεκίνησαν να παράγουν πολυτελή αγαθά, καπέλα, καλλυντικά, κοσμήματα και πλούσια υφάσματα. Κατά τη διάρκεια του 17ου - αρχές 20ου αιώνα,η ιταλική μόδα έχασε τη σημασία και τη λάμψη της και το βασικό κέντρο μόδας της Ευρώπης έγινε η Γαλλία με τη μεγάλη φήμη της της γαλλικής μόδας χάρη στα πολυτελή φορέματα που σχεδιάστηκαν για τους υπηκόους του Λουδοβίκου του ΙΔ'. Ωστόσο μέχρι το 1951-53 όπου οι βραδιές μόδας του Τζοβάνι Μπατίστα Τζορτζίνι στη Φλωρεντία, η ιταλική σχολή άρχισε να ανταγωνίζεται την γαλλική υψηλή ραπτική και μάρκες όπως η Φεραγκάμο και Γκούτσι άρχισαν να αγωνίζονται εναντίοντης Σανέλ και της Ντιόρ. Το 2009, σύμφωνα με το Global Language Monitor, το Μιλάνο, το κέντρο μόδας της Ιταλίας, βρέθηκε στην κορυφή της κατάταξης των κέντρων μόδας στον κόσμο και η Ρώμη στην τέταρτη θέση, και παρόλο που και οι δύο πόλεις ξεπέρασαν άλλες σε επακόλουθες κατατάξεις, το 2011 η Φλωρεντία έγινε η τριακοστή πρώτη παγκόσμια πρωτεύουσα μόδας.Το Μιλάνο γενικά θεωρείται ως ένα απ' τα τέσσερα πρώτα παγκόσμια κέντρα μόδας μαζί με τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι και το Λονδίνο· περιστασιακά, οι πέντε πρώτες περιλαμβάνουν επίσης και τη Ρώμη.
Η ιταλική μόδα μπορεί επίσης να συνδεθεί με την πιο γενικευμένη έννοια του ''Made in Italy'' ,ένα είδος επώνυμου προϊόντος το οποίο εκφράζει μία άριστη δημιουργικότητα και δεξιοτεχνία.Τα ιταλικά πολυτελή αγαθά φημίζονται για την υψηλή ποιότητα των υφασμάτων τους και την τέλεια κοψότητα και φινέτσα της δημιουργίας τους, όπως επίσης και για την εγγύηση της ποιότητας των υλικών.Πολλές γαλλικές,βρετανικές και αμερικανικές, κορυφαίες μάρκες (όπως η Σανέλ, η Ντιόρ, η Μπαλμέιν, η Ραλφ Λορέν για να αναφέρουμε μερικές) επίσης σχετίζονται με ιταλικές βιομηχανίες, που βρίσκονται σε υψηλής εξειδίκευσης παραγωγικές περιοχές, ειδικά στην Βόρεια και Κεντρική Ιταλία, για να παρασκευάσουν κάθε στοιχείο του ρουχισμού και των αξεσουάρ τους.
Η μη κερδοσκοπική ένωση κατασκευής ρούχων,η οποία πειθαρχεί, συντονίζει και προωθεί την ιταλική μόδα,είναι ο Διεθνής Οίκος Ιταλικής Μόδας (Camera Nazionale della Moda Italiana), στον οποίο είναι επικεφαλής ο Κάρλο Καπάζα. Ιδρύθηκε το 1958 στη Ρώμη και τώρα βρίσκεται στο Μιλάνο και αντιπροσωπεύει όλες τις υψηλές πολιτισμικές αξίες της ιταλικής μόδας.Αυτή η ένωση έχει ακολουθήσει μία πολιτική οργανωτικής υποστήριξης που στοχεύει στη γνώση,την προώθηση και την ανάπτυξη της μόδας μέσω εκδηλώσεων με υψηλή διανοητική εικόνα στην Ιταλία και στο εξωτερικό.
Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της μόδας παίζουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης*. Η δημοσιογραφία μόδας* αποτελεί σημαντικό πόλο διάδοσης των στυλ. Κριτικές, οδηγίες και σχόλια μόδας αφθονούν στην τηλεόραση και σε περιοδικά, εφημερίδες, ιστότοπους μόδας[2] κοινωνικά δίκτυα* και ιστολόγια* μόδας. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, τα ιστολόγια μόδας και το YouTube έχουν γίνει σημαντικά μέσα για τη διάδοση τάσεων και συμβουλών μόδας, δημιουργώντας μια διαδικτυακή κουλτούρα διαμοιρασμού των στυλ.
ΤΑΣΕΙΣ
Οι τάσεις της μόδας επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ άλλων πολιτικούς, οικονομικούς, κοινωνιολογικούς και τεχνολογικούς. Οι ειδικοί της μόδας χρησιμοποιούν πληροφορίες από την ανάλυση αυτών των παραγόντων για να προσδιορίσουν την άνοδο ή την παρακμή συγκεκριμένων τάσεων. Τον 20ό αιώνα, η βιομηχανοποίηση της παραγωγής ενδυμάτων αποτέλεσε το έναυσμα για την εμφάνιση της λεγόμενης βιομηχανίας της μόδας, ενός κλάδου που τον 21ο αιώνα είναι ιδιαίτερα παγκοσμιοποιημένος.
Η μόδα είναι ένα δημοφιλές στυλ ή μια δημοφιλής πρακτική, ειδικά όσον αφορά την ένδυση, την υπόδυση, τα αξεσουάρ, το μακιγιάζ ή τα έπιπλα καθώς και τα υφάσματα. η ομπρελά υποστηρίζεται από τον καθένα με διαφορετικό τρόπο. Είναι μια διακριτή και συνεχής τάση σχετική με την εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου, που υιοθετείται από πολλά άτομα για κάποιο χρονικό διάστημα. Αποτελείται από τα επικρατέστερα στυλ συμπεριφοράς και τις πιο πρόσφατες δημιουργίες των σχεδιαστών υφασμάτων. Παρόλο που ορισμένες πτυχές της μόδας μπορούν να τη χαρακτηρίσουν ως ανδρική ή γυναικεία, ορισμένα στυλ είναι ανδρόγυνα.
